Kleine batmobile; de Driehoornmestkever

Op de Dikkenberg in Limburg werd ons pad plotseling versperd door een kleine batmobile. Alleen ging deze iets minder hard door de bocht en Batman zelf ontbrak. Het was een mannetje van de Driehoornmestkever (Typhaeus typhoeus) of Drietand. Deze kevers graven gangen van wel anderhalve meter diep, om te vullen met mest en eitjes.

Een pijnlijk detail is dat deze kleine batmobile graag gegeten wordt door vleermuizen.

Creepy Crawlers

Een blogje met creepy crawlers is om de kriebels van te krijgen misschien, maar toch ook wel weer heel bijzonder. Reuzen sprinkhanen en Gevlekte roofwantsen, bekijk ze maar eens goed. Want ze zitten niet alleen maar mooi te zijn in het Insectarium in Artis, ze hebben ook interactie, die je duidelijk terug kunt zien in de foto’s. Die zijn trouwens gemaakt met mijn smartphone, wat als voordeel had dat ik die gewoon helemaal tegen het glas aan kon houden, met minder vervelende reflectie tot gevolg.

Pieterpad: Vierlingsbeek – Swolgen

Een top Pieterpad etappe met veel afwisseling. Op de eerste foto is achter dat frisse veulen te zien dat van slot Het Makken, u weet wel, van de heren van Makken, niet veel over is gebleven. Ook een heleboel kapelletjes dit keer, waar wij als ongelovigen normaliter zo voorbij zouden lopen. Alleen ga je om de één of andere reden  tijdens de vakantie altijd wat verder, dus weten we nu alles van de Mariakapel, de Sint Jozefkapel, de Sint Willibrorduskapel en de Sint Goarkapel.

We liepen tijdens de kroning van Willem Alexander en kwamen ook nog de drie Oranje prinsesjes tegen, op een spandoek. Stiekem keken we op ons mobieltje nog even naar de NOS-app; net te laat voor de eed.

In het Boschhuizer Bergen stuifzandgebied voelden we ons weer even thuis in de duinen, maar eerlijk is eerlijk – wij hebben niet van die mooie Jeneverbessen  (Juniperus communis). Op de foto lijkt het trouwens heel wat, maar wees niet bang – je loopt niet zo lang door ‘t stuifzand.

Het mooiste vond ik deze etappe het Kasteelke, vlak bij Swolgen. Een prachtige kasteelboerderij waar je over het terrein mocht lopen, met als extra versiering een overdadige bloesempracht van de appelbomen.

Lepelaars zenderen op Schiermonnikoog

Dochter Marijke zit op het ogenblik op Schiermonnikoog en is aan het helpen bij het zenderen van Lepelaars  (Platalea leucorodia). Dat betekent opmeten, wegen, ringen en zenderen. Maar natuurlijk ook gewoon lekker met prachtige vogels werken en ze bekijken van een afstand waarop normaal geen sterveling dat kan. Want wie wil zo’n snavel niet eens goed van dichtbij bekijken? Leuke klus voor een bioloog in de dop dus.

Haar vader wordt er dankzij de prachtige reportage trouwens ook heel blij van.

Pieterpad: Gennep – Vierlingsbeek

Meivakantie, tijd voor een nieuw stuk Pieterpad. We beginnen in oud spoorwegstad Gennep, bij een mooie stoomlocomotief. Jammer dat hij niet op een treinstation staat, maar op een los stukje rails, dan is het toch net niet echt.

Het is een afwisselende etappe, met prachtige landschappen. Veel zandpaden, stukjes bos, helaas soms wel met het geluid van de lokale snelweg op de achtergrond.

Het Quin, een ven dat wordt gevormd door kwelwater is wat mij betreft een hoogtepunt, net zoals de voorlopers van het prikkeldraad, de maasheggen. In die heggen kom ik een boom tegen met een elfenbankje erop. Het lijkt net alsof ze met elkaar in gevecht zijn. De paddenstoel verteert de boom, de boom probeert zich te verdedigen door takken door de paddenstoel heen te laten groeien, het lijken wel steken met een degen. Het blijft een verloren strijd voor de boom.

Verder zijn er tegen het einde van de etappe nog diverse dassenburchten te zien, waarbij sommigen net ‘graafwerkzaamheden’ hebben ondergaan, uitgevoerd door de harige eigenaar. Ondanks mijn lokgeluiden laat geen das zich zien, we zullen het moeten doen met een pootafdruk.

Daar is Vierlingsbeek al weer.

Grappige gravende Kaakvisjes

Gisteren naar Artis geweest met school en daar in het aquarium deze Kaakvisjes bewonderd. Let goed op de achterste want die is druk bezig om een holletje uit te graven. Ik kan er uren naar kijken, dat gesleep met een mond vol zand, maar ook voor leerlingen die een ethogram moeten leren maken is het een leuke biologie opdracht.

Vaasje Watersalamanders

Vandaag heeft dochter Marijke grote schoonmaak gehouden in onze tuinvijver. Dus moesten de Watersalamanders tijdelijk even achter glas.

Het is een vijvertje van 90 bij 120 centimeter en er zaten er meer dan 50 in. Dus reken maar uit voor je eigen watertje.

Hemelse Lijstersmidse

Een takje en een flinke hoeveelheid kapotte slakkenhuisjes, vast niet iets waar jullie direct enthousiast over worden. Als je écht geen diepere gedachten voelt opborrelen is het misschien leuk om mijn gedachtekronkels te volgen.

Nu kijk ik best wel veel detectives, zoals Midsummer Murders, The Inspector Lynley mysteries, Lewis of Banks. Het maakt eigenlijk niet uit, als het maar Engels is. Dus mijn eerste gedachte was; is dit een echte Crime Scene? Ik visualiseerde al snel een Lijster (Turdus philomelos) die woest met een slakje op de betreffende tak aan het slaan was, net zolang totdat hij het smakelijke hapje kon wegwerken. Dat zou wel eens kunnen kloppen, Sherlock, we hebben hier te maken met  moord op een Lijstersmidse.

Zo’n Lijstersmidse is er niet voor niets. Het is namelijk best onhandig eten, als je geen armen hebt. Een steen of een tak kan dan uitkomst bieden. Ik bedacht hoe ik dat zelf zou doen, staand op mijn beide benen, zonder armen. Voor me op de grond ligt iets lekkers dat nog in de verpakking zit, zeg een chocoladetaartje. En dat dan met met mond tevoorschijn moeten halen. Alleen al dat rottige plakbandje los knagen, dat zou me een rommeltje geven. Om over de ergernis maar te zwijgen. Uiteindelijk zou ik vast met die gebaksdoos in mijn mond tegen een boom aan het slaan zijn.

Volgende gedachte; eigenlijk is het vreemd dat heel veel mensen zelf willen vliegen als een vogel. Zouden ze dat ook nog willen als ze moesten kiezen tussen vleugels of armen? Waarschijnlijk niet. Want kijk maar naar hoe we de engelen vorm hebben gegeven. Die hebben vleugels én armen. Lekker vliegen en toch bij het gebak kunnen komen.

Hemels.

De foto’s zijn weer van Colin.

Grote Bonte Specht

Deze schoonheid vloog vandaag rond bij basisschool ‘de Vogelwei‘ in Julianadorp. Dat kon dochter Marijke en Colin uiteraard niet ontgaan, zo’n fraaie Grote Bonte Specht  (Dendrocopos major). Alleen waren ze het er niet over eens of het nu een mannetje of vrouwtje is. Marijke denkt een rode vlek in zijn nek gezien te hebben en dan is het een kerel, maar die zie je niet op de foto.

Blijkbaar vinden vogels een school met zo’n naam aantrekkelijk, want toen Ramivrouw er nog les gaf vloog er ook al eens een Houtsnip tegen het raam.

Komische zonaanbidders; Rode Vari’s

Een uitje met je klas naar Artis om daar het gedrag van dieren te bestuderen. Zoon Tom was afgelopen donderdag nog niet direct enthousiast. Maar toen hij terugkwam wel. Op het Lemureneiland zag hij de Rode Vari’s (Varecia rubra) genieten van een zonnebad en wist er zelfs een filmpje van te schieten.

De Rode Vari’s komen voor op Madagaskar en hebben daar ook dit zonnige gedrag; blijkbaar hebben ze wat extra warmte nodig. Hun zwarte vacht op de buik en de binnenkant van hun armen is een natuurlijke zonnecollector. Kijk eens hoe ze zo ver van huis van ons eerste flauwe zonnetje genieten