Naar de rechtbank

fotoVorige week moest ik voor de rechtbank verschijnen. Gelukkig niet als verdachte maar als getuige. Twee weken daarvoor stond er iemand voor de deur met de oproep. Of ik maar even wilde tekenen. Toen begon de grote geheugentest. Het hele voorval was al weer een jaar of vijf geleden. Tijdens een vorige baan. Vijf jaar lang helemaal niet meer aan gedacht. Wat zou het probleem zijn ? Wat wilde men van mij weten ? Na er verschillende dagen over te hebben gepiekerd en gepeinsd dacht ik wel te weten waar het over ging. Wachtend voor de rechtszaal kwamen de overige ‘genodigden’ bij mij zitten. Al gauw bleek het over iets heel anders te gaan dan dat ik had verzonnen. Er vielen namen die ik al lang was vergeten. Maar toen ik ze hoorde wist ik het weer. Eenmaal in de rechtszaal vroegen de rechters mij dingen die ik echt niet meer wist. Ik moest denken aan de verschillende parlementaire enquetes. Daar wist ook nooit iemand iets. “Natuurlijk weten ze het nog wel; ze willen het alleen niet meer weten”, dacht ik toen. Er zijn van die mooie theorietjes die zeggen dat je alles onthoudt dat je in je leven meemaakt. Als je een bijna dood-ervaring hebt dan zie je in één klap heel je leven aan je voorbij trekken. Daar klopt volgens mij helemaal niets van. De meesten weten niet eens meer wat zij gisteren hebben uitgevreten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: