I’m So Sorry

Ben jij wel eens in Londen geweest ? Vast wel.
Dan kun je je vast het volgende ook wel voorstellen:

We zijn en blijven ook in Londen natuurlijk lompe Hollanders.
Dus gaan we er van uit dat het in zo’n wereldstad best duur is om een broodje of drankje te kopen.
Dat nemen we bij het dagje uit dus allemaal mee, in de rugzak.
Maar dat valt nog niet mee in die krappe en trouwens knap benauwde metro.
Als jij je omdraait omdat een gezinslid iets vraagt, knalt je rugzak tegen een Engelsman met bolhoed aan.
Hij wankelt naar achteren richting de net dichtgaande treindeuren.
En komt met zijn jasje klem te zitten tot aan het volgende station.
Tot die tijd hangt hij half staand, half zittend….
Wat denk je dat ons bolhoedje zegt ?
“Oh, I’m so sorry !”

Daar moest ik dus even aan denken vanochtend; die beleefde Engelsen.
Ik ging met mijn fiets de bocht om en werd gesneden door een klein dik mannetje op een snorfiets.
We hadden een lichte aanvaring; ik met mijn heup tegen zijn schouder, om het hoogteverschil ook nog maar even te benadrukken.
Maar goed; hij sneed mij, waarschijnlijk te weinig zicht door zijn integraalhelmpje.

Kan gebeuren, word ik niet boos om, ik reed gewoon door, achter een groepje scholieren aan dat ook op weg naar school was.
Even later komt hij naast mij snorren.
Zegt helemaal niets en kijkt mij alleen maar woedend aan.
Een Engelsman zou nu misschien; “Oh, I’m so sorry” zeggen.
Maar ik ben geen Engelsman.
Ik zei; “Dat deed je niet helemaal goed hè ?”
Hij zegt nog steeds niks, maar blijft dreigend naast mij rijden.
Daardoor kan ik de scholieren voor mij niet inhalen.
Ik overweeg het dreumesje met mijn voet een zetje te geven, zodat hij omvalt.

Daar is mijn nuchtere verstand het niet mee eens.
De linker hersenhelft adviseert mij om met een honkbalknuppel zijn kop er af te slaan.
De rechter hersenhelft is het daar niet mee eens.
Die helft denkt dat hij die zal ontwijken en dat hij vervolgens snel andere kleine dreumesjes gaat bellen.
Dat zou kunnen denkt ook de linkerkant; ik zou al snel het onderspit delven in een gevecht met honderden identiek kwaadkijkende dreumesen. Iedere keer dat ik er eentje op zijn kop sla met mijn honkbalknuppel, splat zijn hoofd uiteen in een waaier van blauwe vloeistof.

Dan ben ik al weer bij school.
Heerlijk zo’n stukje fietsen.
Kun je even lekker nadenken.

Advertenties

23 Responses to I’m So Sorry

  1. Jos Goedmakers says:

    Marlis….kom d’r maar in…….;-)))

  2. marlis says:

    nee Jos, ik ben nog nooit in Londen geweest, dus ik kan even niet meepraten 😉
    *fluistert stiekem even in Ramirezi’s oor: weg met alle dreumesjes!*

  3. Voordaan says:

    Oef wat herkenbaar. Na mijn vakanties Scotland was het afkicken in Utrecht. Wel kreeg je grappige reacties door telkens sorry te roepen! En het in de rij staan bij de bus leerde ik ook zo weer af. (al is op het station heel hard: en nu allemaal in de rij!) wel effectief, moet je eens uitproberen! Schrikken dreumesen van…

  4. Rob says:

    Londen is geen goed voorbeeld. Overal in Groot-Brittannië kom ik zeer beleefde mensen tegen, maar Londen is nu juist een stad als alle andere. Wij trokken met onze volle bepakking de metro in om op ons verblijfadres te komen… en twaalf dagen later weer naar Victoria Station op de terugreis. Niemand, he-le-maal niemand, reageerde beleefd op onze lastige bagage. In tegendeel.
    Wat betreft de dreumes: stiekem hoop ik dat mijn linker hersenhelft één keer wint. Voor al die keren dat ik de verstandigste was.

  5. Isis Nedloni says:

    Waar een bolhoed wel niet voor kan zorgen…invoelende situatie met gelukkige afloop

  6. Croisabel says:

    Te pas en te onpas zegt iedereen ‘sorry’, het klinkt misschien gek, maar dat maakt het leven best wel ontspannen ondanks drukte en ruimtegebrek.
    Ik ben ook niet zo lang…dus voel een beetje mee met de dreumes 😉
    Jij kunt echt goed kanaliseren, Rami!!

  7. alib says:

    ‘Sorry’ kan ook op je zenuwen gaan werken. Zoon Krekel had een tijd dat hij steeds -te pas en te onpas- ‘sorry’ zeggen moest. Hij dacht dat dat van hem verlangt werd. Ik werd er stapelgek van en op ’n gegeven moment…
    ‘Hou nou toch godverdomme eens op met dat gesorry!’
    Ik heb het geweten. Hij zegt nog zelden ‘sorry’.
    En zo hoort het ook: je moet het pas zeggen als het nodig is. Overdreven beleefdheid vlakt alle emotie af. En dan krijg je mensen die hun agressie in dikke plakken stapelen.

  8. alib says:

    Sorry… Dat dat van hem verlangd werd… Met d.

  9. Ridder Plop says:

    … hier wordt Grote Smurf niet blij van…
    (… die heeft geen Smurfbrommert…)

  10. De Kale Doperwt says:

    WAUW !!! Bolhoedjes en honkbalknuppels, heb je recent naar "a clockwork orange" zitten kijken toevallig ? Bizarre film…, goeie log weer 🙂

  11. De Kale Doperwt says:

    By the way (ook engels) de peeskamer valt weer goed te linken bij mij. Groet !

  12. Gerritje says:

    Iets voor Toos verhuisdoos. Haar verjaardags kado. Verhuizen naar Londen. Daar nemen de mannen hun bolhoedje voor haar af………Haar broertje van 71 jaar……..

  13. Berend says:

    Een hoop hersenaktiviteit te bespeuren hier…

  14. Francis says:

    Mooi verhaal
    evenzo de reacties
    Primaire emotie en beschaving
    Tja en dat mannetje

  15. Ramirezi says:

    @Jos; ga je met Marlis wedstrijdje doen wie het eerste reageert ? 1 – 0 voor jou dan !
    @Rob; heb ik ook – pas later bedenk ik wat ik allemaal had kunnen doen – maar dan is het al te laat….
    @Gerritje; da’s ook niet meer piep !

  16. carin says:

    pff ik heb zo’n dochter die sorry als stopwoordje gebruikt!! Als ik haar ergens op aanspreek zegt ze op een beledidgd toontje;"Sorry hoor!" GGGrrrrrrrrr

  17. marlis says:

    Mijn voorheen jongste zoon zegt voortdurend ‘sorry?’ op zo’n irri vragend toontje… als hij iets niet heeft verstaan. Ook een geval van: grrrrr
    sorry? wedstrijdje? Jos? nee toch?

  18. Qabouter says:

    Marlis, wat loop je te zeuren zeg! Die van jou zegt tenminste nog ‘sorry?’ als hij iets niet verstaat. Het gemiddelde kind stelt, licht eisend,’Watte!’ als je iets zegt wat niet tot de hersenkern doordringt de eerste keer.
    Wees blij dat die van jou (nog) beleefd is in de omgang.

  19. Richtsje says:

    Gelukkig maar dat je in ieder geval één helft hebt die het allemaal mag relativeren 😉

  20. marlis says:

    Ja, Quabouter, het is ontstellend beleefd van hem, maar ik kan er niet tegen. Sorry sorry sorry dat ik zeur 😛

  21. Croisabel says:

    @alib:
    Teveel sorry kan inderdaad versuffend werken en haalt de fut uit het woord. Maar ik bedoel dat als twee mensen tegen elkaar aanbotsen en er twee sorry zeggen, dat een veel betere atmosfeer geeft dan wanneer die twee elkaar agressief aan zouden kijken omdat ze allebei vinden dat ze geen schuld hebben aan de botsing.

  22. betulanordica says:

    Mooi verhaal. Wéér zo’n lompe Hollander.
    Over London gesproken, in WOII zat het Nederlande kabinet daar. Gerbrandy als MP. Hij sprak slecht Engels. In 1944 knalde hij op een kruispunt op maar liefst twee Engelsen. Nummer één stapt uit en zegt: I’m sorry. Nummer twee stapt uit en zegt: I’m sorry too. Gerbrandy stapt uit en zegt: I’m sorry three.
    Schijnt waar gebeurd te zijn.

  23. Ramirezi says:

    @betulanordica; die is leuk !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: