In elk stadje een ander schatje

Afkomstig uit Katwijk en Scheveningen, maar toch waren Jaap en Kees de beste maten.
Hun oude onderzeebootjager was bezig met zijn allerlaatste reis. Ze was helemaal op. Als er met de twaalf centimeter werd geschoten dan kreeg Kees stukken verf op zijn bord. Zonde van zijn Hollandse rijsttafel. Jaap kon vanuit zijn tampatje in het vooronder door een spleet in het dek naar buiten kijken.

Onderweg was de oude dame nog danig op de proef gesteld; ze bleek met veel gekreun de 36 knopen nog te halen. Met die snelheid werden de laatste dieptebommen opgemaakt, wat tot genoegen van Jaap en Kees prachtige waterfonteinen gaf achter het schip.

Ze mochten bijkomen in Lissabon. In de whalegang lazen ze een briefje van de eerste officier: Het werd de bemanning afgeraden om de roze buurt in te gaan. Vooral de Texas-bar had een slechte reputatie, niet heengaan, ook niet in een groepje.

Een beter reisadvies was natuurlijk niet denkbaar voor de mannen. Al snel werd besloten om met álle matrozen die geen dienst hadden de wal op te gaan, in uniform. Op naar de Texas-bar. Alleen hadden ze buiten hun onderofficier van politie gerekend. Deze dikke marinier met een kikkerhoofd had wat gehoord en hield daarom de wacht bij de loopplank.

Vooralsnog won hij, de bemanning besloot een extra biertje aan boord te drinken. Dat moest eerst nog uit de dubbele bodem van het schip gehaald worden. Die ruimte, ongeveer een halve meter hoog, was droog toen ze uit Den Helder vertrokken. Daar waren er honderden dozen bier ingestopt. Maar ondertussen stond er een behoorlijke laag condenswater en waren de dozen veranderd in dweiltjes. Jaap en Kees kropen in hun onderbroek als vrijwilligers de benauwde ruimte in om de blikjes te redden. In grote vuilniszakken werden die vervolgens drie dekken omhoog getakeld naar het manschappenverblijf.

Enkele uren later deed de bemanning, al redelijk wazig van de drank, een nieuwe poging om in uniform van boord af te komen. Niet alleen over de loopplank dit keer, ook via de trossen en over de reling klommen matrozen de wal op. De onderofficier van politie koos eieren voor zijn geld. Hij stelde iedereen op en haalde de scheepsvlag tevoorschijn. Onder voorwaarde dat er niet gevochten zou worden marcheerden ze even later onder zijn leiding de Texas-bar binnen.

Het bleek een grote tent te zijn, met aan de muur de helft van een reddingsboot. Overal waar ze keken zagen Jaap en Kees dames van twijfelachtige reputatie. Jaap zag dat wel zitten, Kees vond het niet zo fris.

Tot verbazing van Kees ontstond direct al een vechtpartij. De onderofficier van politie had één van de dames uitgemaakt voor travestiet, waarop deze direct een fles stuksloeg en dreigend voor hem stond. De leiding van de bar zag al snel in dat er wel erg veel medestanders waren van dit dikke mannetje, zodat de dame snel werd afgevoerd.
Door alle commotie was Kees zijn maat even uit het oog verloren. Uiteindelijk vond hij Jaap in een donker hoekje. Innig verstrengeld met een dame. Uit de verte en in het gedempte licht leek de dame een waardevolle verovering, maar zodra Kees dichterbij kwam schatte hij haar leeftijd op een jaartje of 50.

“Wat moet jij nu met die oude trol, Jaap ?”
“Hoe bedoel je ?”, antwoordde Jaap met wazige blik richting Kees.
De dame keek Kees vuil aan en liet haar ondergebit half uit haar mond hangen om haar ongenoegen kenbaar te maken.
“Gadverdamme Jaap, weg met dat vieze wijf !”

De tijdelijke verkering van Jaap begreep hem ook en stond op.
Terwijl ze moeizaam weg liep keken de beide maten haar na.

“Verdomme”, zei Kees; “Ze heeft ook nog een houten poot.”
“En een glazen oog”, vulde Jaap hem aan.
“Maar ze zoende wel lekker…”

Advertenties

9 Responses to In elk stadje een ander schatje

  1. jacob hesseling says:

    Waren zeker goede vrienden Jaap en Kees , fantastisch, verhaal van de dag, hah hah . Volgende keer nog maar zo een.

  2. marlis says:

    zeemansliefde 🙂

  3. wilma says:

    Bij de marine moet je zijn… zong Dorus al.

  4. Van Brussel says:

    Mooi verhaal en mooie plaat van de ouwe Friesland klasse onderzeebootjagers. Heb ik altijd de mooiste schepen qua lijn van Koninklijke Marine gevonden.

  5. betulanordica says:

    Mooie foto!
    Na zo’n zeereisje een paar biertjes en dan…geht’s los?
    Was de nood zo hoog of was het de drank. Een houten poot, een glazen oog, een gebit half eruit. En dan: ze zoende zo lekker? Als de dranks is in de man, is de wijsheid in de kan. Maar……………..
    Als de drank is in de vrouw, staat haar kuisheid in de kou

  6. Krantenjongen says:

    Flyers vliegen in het rond; Weest donderdagavond aanwezig bij Het Behouden Huys voor een spectaculaire onthulling en presentatie van een nieuwe uitgave !!! Hoort en zegt het voort !!! Het Huys is nu open !!!

  7. absint says:

    mooi verhaal!

  8. Croisabel says:

    Brrrrrrrrrrrrrr, viessss!!! 😀

  9. De Kale Doperwt says:

    LOL !!! Die laatste zin is weer eens perfect !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: