Ik ga nooit meer zomaar een huis binnen


Gisteravond liep ik, op weg naar een vriend, langs een witte villa bij ons in de wijk. Hoewel… wit, eigenlijk begon het wit al behoorlijk af te bladderen.
Ik zag dat de voordeur nog openstond, dus ik dacht – ze zijn zeker aan het luchten.

Maar goed, op de terugweg was het al bijna donker geworden en de deur stond nog steeds open. “Misschien zijn de bewoners wel weg en hebben ze per ongeluk de deur open laten staan”, dacht ik. Dan is het misschien beter om hem even dicht te trekken voordat er dieven naar binnengaan. Dus ik door de verwaarloosde voortuin richting voordeur.

“Hallo, is er iemand thuis ?”, riep ik naar binnen.
Geen reactie.
Ik twijfelde.
“Dicht die deur en naar huis”, zei een stemmetje in mijn binnenste.
“Kijk nog even of er niet iets aan de hand is”, zei de andere hersenhelft.
Alleen even kijken of er iemand in de kamer is dan maar…

De gang was leeg, er lag zelfs geen vloerbedekking, alleen maar kale planken.
Ik probeerde vergeefs om licht in de duisternis te scheppen, maar het licht wou niet aan.
In het weinige licht zag ik dat de kamer ook vrijwel leeg was.
In het midden een klein tafeltje met een grote stapel oude kranten en een lege koffiemok.
Voor de ramen half vergane gordijnen.
Gek, dat was me van buiten nooit opgevallen.

Op de één of andere manier kreeg ik tóch het gevoel dat ik niet alleen was.
Wegwezen ! riep het eerste stemmetje.
Dit keer waren de beide stemmetjes het snel eens.
Dus ik draaide me om en… zag in de hoek achter de openstaande kamerdeur een gestalte liggen. Het was duidelijk een man en hij lag zo op de kale houten vloer.
Ik had echt geen idee of hij nog in leven was.

En eigenlijk wil ik nu van jullie weten; “Hoe kun je zien dat iemand nog leeft ?”
“Zijn pols voelen”, klinkt het van achter uit de klas.
“Voelen of hij nog ademt”, komt uit een andere hoek.
Zo gaan we door totdat alle levensverschijnselen, inclusief voortplanten, op het bord staan.

En dan willen ze het weten hè ?
“Meneer, was het nu een echt verhaal of heeft u het verzonnen ????”

14 Responses to Ik ga nooit meer zomaar een huis binnen

  1. Grutte Pier says:

    … en je hebt bezworen dat het waar was natuurlijk…
    😉

  2. ely says:

    Nou ,je druk um de oordoppies van je mp3 stick diep in se ore
    Je zoekt een fet gaaf stukkie techno op
    Je zet het kassie vollan opuh
    Als ie dan niet zegt
    "Zet die tering herrie uit anders zal ik es op dat ding trappe"
    Dan ku je der donder op zegge dat ie pleite is

  3. Jezzebel says:

    Oh, wow! Ik wou dat ik jou als leraar had.
    Die van mij had eens een ei in azijn gelegd en liet het ons zien. De schaal nog slechts een vlies, maar het leek zo stevig. Ik mocht niet van hem voelen. Ik wilde zo graag voelen. Hij vertrouwde mij niet. Toen heb ik hem opgegeven (en jou geklikt).

  4. K says:

    Creepy! Dat is nog eens een thema aankleden.

  5. marlis says:

    ik wil weer naar school!! 🙂

  6. ijskastmoeder says:

    Lesgeven met lef! Jij bent vast zo’n leraar waarvan ze later op reünies zeggen, weet je nog toen ramirezi en dan komt er weer een sterk verhaal…

  7. Frans Muthert says:

    Prachtig begin van de les.
    Dat vergeten ze nooit meer.
    Ik kijk intussen reikhalzend uit naar een vergelijkbare inleiding van de biologiemeester voor het onderwerp voortplanting. Want daar hadden mijn leraren vroeger geen kaas van gegeten.
    Mooie plaatjes van insecten, maak je trouwens. Zal wel een duurdere camera aan te pas gekomen zijn dan de mijne.

  8. app says:

    Heerlijk zulke lessen!

  9. Gré says:

    Ik snap niet dat de klas je een groenfreak noemde. Met zo’n verhaal ben je gewoon een echte freak!!!
    Er was nog enige twijfel in de klas trouwens. Hoop dat ze dit weekend kunnen slapen zonder nachtmerries…

  10. lidy says:

    ik had jou als leraar moeten hebben gehad. Jammer gemiste kans.

  11. Ramirezi says:

    @Grutte Pier; nee hoor, ik glimlach alleen maar, dan weten ze het al…
    @Ely; tenzij hij al doof is natuurlijk…
    @Jezzebel; maar je hebt het toch onthouden !
    @Gré; dit soort blogjes bedoelde je toch ?

  12. De Kale Doperwt says:

    Ik ben uberhaupt veel met fantasie bezig de laatste tijd. En zeker het gebrek eraan bij en in je evt. omgeving. Blij dat ik bij je kan blijven komen. Oh, oh, oh, wat is het schaars aan het worden vandaag de dag.
    Groet van de Kale

  13. Woudje says:

    Wat ben je toch een leuke meester !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: