Soms liggen de prioriteiten even ergens anders

Wat een gezeur, denkt hij zichtbaar als ik vraag of hij zijn vitamientjes niet vergeet te nemen. Dertien jaar. Op zijn bord ligt, zoals iedere ochtend, een enorme stapel boterhammen uit te drogen. Hij heeft namelijk een systeem; eerst brood smeren, dan naar boven om toilet te maken en als laatste, vlak voordat hij naar school gaat; de boterhammen in zijn trommeltje doen.  Boven doet hij onder het toilet maken nog even onaardig tegen zijn broertje; zijn I-Pod is kwijt, en misschien is dat wel de schuld van broerlief. “Natuurlijk”, zegt zijn moeder; “jij bent altijd alles kwijt. Misschien ergens tussen de bergen troep op de vloer in je kamer ?” “Het is mijn kamer en ik kan er toch nog lopen ?”, is het puber antwoord. Maar hij belooft zowaar om zijn kamer deze middag op te gaan ruimen. Niet omdat zijn moeder dat graag wil natuurlijk. Hij hoopt zijn boeken voor wiskunde en geschiedenis voor het eerst in weken weer ergens aan te treffen. Niet voor het leren, maar omdat hij ze anders zelf moet betalen aan het einde van het schooljaar.  Als hij al weg is (zonder de I-Pod, want die bleek later bij opa in de auto te liggen), zie ik het bekende beeld; de vitamientjes liggen nog op zijn bord, net zoals de enorme stapel gesmeerd brood. “Ik neemt het wel weer voor hem mee” zucht Rami-dochter, en om zijn gebreken nog even te onderstrepen; “hij heeft gym, maar zijn sportschoenen heeft hij vorige week op het veld laten liggen.”  Een uurtje later wordt er gebeld; het is de schoolverpleegkundige. Daar zit hij nu. Of we toestemming geven voor het schoolgezondheidsonderzoek. De brief daarover heeft hij vergeten aan ons te geven, zodat ze nu geen handtekening van de ouders hebben.   “Natuurlijk mag u hem onderzoeken.” “Wilt u even kijken of er nog hersenen in zitten ?”

Advertisements

24 Responses to Soms liggen de prioriteiten even ergens anders

  1. antoinette duijsters says:

    ha,ha, een echte puber, leuk stukje!

  2. Coby says:

    Hahahaha…. en van wie heeft ie dat…..?
    groet, Coby

  3. Doortje says:

    heet jouw zoon soms Dorus? :))

  4. Maria-Dolores says:

    ik vind hem best wel veelzijdig, die zoon van je… (en Meisjes met een hoofdletter, viel me op :-)).

  5. demio says:

    en heeft ze die nog gevonden … die hersens… haha

  6. de Kale Doperwt says:

    😀 heeft ie toch mooi mazzel met zo’n zus…

  7. Mo says:

    Vervang "meisjes" door "jongens" en je hebt mijn jongste dochter…

  8. Ramirezi says:

    @Maria-Dolores; niet dat ik ‘m ooit hoor over meisjes hoor. Maar net zag hij het plaatje – en ik kreeg geen commentaar van; dat klopt niet….
    @Mo; lekker stel hè ?

  9. Maria-Dolores says:

    verstandige jongen… hij was je beslist ook dankbaar dat je in zijn achterhoofd nog een vakje open gelaten had 🙂

  10. eric sombreric says:

    Aaah, dertien te zijn. O schone jeugd, waarheen zijt gij gevloten? Nu ben ik oud en voel ik me kloten. Of zoiets

  11. Manus says:

    lief leuk en mooi verhaal.

  12. Frans Muthert says:

    Hij krijgt toch wel elke avond een lepel levertraan?

  13. K says:

    Misschien ligt het aan verwarde morhonen?

  14. kees smit says:

    Mooi verhaal, Rami, en zo te zien verzonnen en toch uit het leven gegrepen. Want dit kan niet over jouw zoon gaan 🙂

  15. Ramirezi says:

    @Frans; ’s ochtends…
    @K; zoiets…
    @Kees; hoezo verzonnen, ’t is alleen een beetje ingedikt, normaal doet hij twee weken over deze voorvallen…

  16. An van den burg says:

    @ Ramirezi. Wat heerlijk om zo te kunnen lachen om jouw verhaal, dat natuurlijk op waarheid berustKinderen van die leeftijd zijn nog zo om te knuffelen, maar hebben daar "zogenaamd"geen behoefte meer aan. Ik heb een neef die op zijn 19 jaar, hij kwam al thuis met "verkering"tegen zijn moeder op de bank aan ging liggen met zijn duim in zijn mond. Echt waar!

  17. Oliphant says:

    Wat ben ik blij dat ik niet de enige ben met zo’n puber. Ik moet, zodra dat weer gewoon kan, eens een stiekeme fotó van zijn rommelhok maken. Laten we er een item van maken: de kamer van mijn zoon/dochter op zomaar een dag…
    Mooi verhaal en flink herkenbaar.

  18. Galadriel says:

    hahahaha…maar ze hebben ook zoveel andere dingen aan hun hoofd….een lijf bijvoorbeeld… herkenbaar rami ’t komt goed, alhoewel met die troep op die kamer is het (nog) niet goed gekomen…. maar wat niet is kan nog komen (wel een heel lief stukje)

  19. niko says:

    ha ha ha…..zoh herkenbaar, zowel ik de puber alswel de rami ouders.
    Mijn vader heeft die vraag wel eens gesteld aan de huisarts -die weleens op de koffie kwam- of die mijn niet wilde mee nemen voor een grondig hersen onderzoek:))
    Leuk heh pubers!

  20. Antoine says:

    Grappig verhaal! Dus hij doet twee weken over het puinruimen in zijn kamer, als je het over het indikken van je anekdote hebt?;)

  21. Mirjam says:

    Vanmorgen ook 2 uitgedroogde boterhammen in het zakje dat eronder lag gedaan. Het pakje drinken van zoonlief 2 stond er nog. Gistermiddag hadden ze allebei hun brood vergeten maar haalden ze hun voedselloze schooldag om 16.00 in met een heel pak worstebroodjes die ze in de overn warm maakten, ieder 3 boterhammen en een appel. En na afloop de verzuchting:
    "Weet je hoe ziek veel honger ik had?"

  22. Woudje says:

    Hahahaha ! Vandaag een 12 jarige puber overdwars op de stoel tegenover mij. Met als kers op de taart zijn dwarse gedrag aan het einde van het consult. Of ik nog even zijn gewicht en lengte wilde meten, vroeg zijn moeder. Dan hoefde zij geen extra afspraak te maken bij de Jeugdgezondheidszorg (of zoiets). Tuurlijk. Puber besloot anders. Bij zijn ouders kon hij blijkbaar nog een potje breken. Ondanks groeiende boosheid van moeder.
    Ik was er sneller klaar mee.
    Net zo lang verzetten tot mijn geduld op was ongeveer 3 seconden).
    En hem toen keurig, samen met paps en mams, de deur gewezen.
    Hulde voor ouders met pubers !

  23. Ramirezi says:

    @Mirjam; Vandaag heeft hij wéér een dagje doorgebracht zonder voedsel en drinken, hoewel, gelukkig had hij geld mee…
    @Woudje; 3 seconden, kan soms nog best lang lijken.

  24. Martine says:

    Hahaha, heel herkenbaar geschreven. En als het brood dan wél een keer in de tas terechtkomt, is de kans groot, dat het daar na een week of drie geplet en inmiddels compleet met een wit-groen waas overdekt weer uitkomt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: