Kerkuiltje

Het was mooi weer voor een lentefair vandaag, al helemaal als je er met de fiets naar toe kunt. Op de kramen een hoop spullen die me eigenlijk niet zo interesseren, maar mensjes kijken is natuurlijk ook leuk. Nog wel even bij een kraampje met mineralen naar de fossielen gekeken. Eigenlijk niet leuk om te kopen, die moet je zelf vinden. Dan krijgen ze emotionele waarde.

Bij die kraam spitste ik nog wel even de oren. Luister even mee naar een gesprek over mineralen door twee oudere heren;
“Goh heeft u hematiet?”
“U ziet het liggen meneer.”
“Dan valt mij gelijk op dat dat woord uit twee andere woorden is opgebouwd..”
“Namelijk de Hema en dan dat andere woord..”
“Mmmm…….   ”
“Als u begrijpt wat ik bedoel?”
“Persoonlijk heb ik liever Hema worst, meneer….”

Voor het Kerkuiltje (Tyto alba) gold eigenlijk hetzelfde als voor de fossielen. Niet leuk om een foto van te nemen, alhoewel het een schatje was. Je moet ze zelf tegenkomen in de natuur. Fotograferen in volle vlucht en vrijheid.

Dan krijgen ze emotionele waarde.

Advertenties

13 Responses to Kerkuiltje

  1. Zilvertje says:

    Wat een mooie vogel en wat een grappig verhaaltje.

  2. Oliphant says:

    Ik heb liever hematiet enne, Marthe en ik hebben in onze Franse schuur onlangs een kerkuil gevangen met een net. Hij zat achter de muizen aan. Na de foto’s vloog hij geruisloos het duister in. Mooie dieren en heel rustig.
    Fossielen hebben we vaak zelf langs de Atlantische kust gevonden. Je hebt gelijk. Als je zo’n hoeveelheid op een kraam ziet, is de spanning en het bijzondere weg.
    Groet, O.Reactie is geredigeerd

  3. Maria-Dolores says:

    oh, ik ben altijd dolblij als ik een foto kan maken van een vogel die gewoon stilzit.

  4. Aad Verbaast says:

    Helemaal gelijk: de emtionele waarde. Daar draait het allemaal om.

  5. paco says:

    Fantastische foto

  6. gala says:

    prachig uiltje, zo wijs ook… en over dat zelf vinden van fossielen en die emotionele waarde, klopt, ik zal nooit vergeten dat ik een versteend zee-egel uit de krijtrotsen van Normandië pulkte…. alsof ik een zeldzame schat had opgegraven, zo voelde ik me.

  7. de Stripman says:

    Toch wel erg mooi, hoor, Rami ! Een donker gekleurde variant, lijkt het. Of komt dat door het tegenlicht…?

  8. Ramirezi says:

    @Stripman; ja dat vond ik ook al, misschien is het wel een ondersoort of zo iets, het gezichtje is anders dacht ik egaler wit…
    @Oliphant; dat stille vliegen vind ik prachtig…
    @Gala; ha, een zielsverwant…

  9. Annet says:

    In Assen is een winkel die
    halve edelstenen verkoopt:)
    en over uilen: de buren naast
    de buren kapten een perceel
    oude sparren en meteen daarmee
    een perceel ransuilen….weg!
    vreselijk baaaalen:((((((

  10. de Stripman says:

    @ Rami: Ik heb het even opgezocht in mijn grote uilenboek (Uilen van Europa van Mebs en Scherzinger, prachtboek !) en daarin staat dat er twee ondersoorten zijn. De lichtere, Tyto alba alba, komt voor in Zuid- en West-Europa, inclusief Groot-Brittannië. De donkerdere, Tyto alba guttata, zie je vaker in Midden- en Zuidoost-Europa. In ons land schijnt de donkere vaker voor te komen, maar ook wel de lichte…;o)

  11. Ramirezi says:

    @Annet; jah, dubbel zonde…
    @De Stripman; ha, weer wat geleerd, dank je!

  12. de Stripman says:

    @ Rami: Ha, maar ik ook, dankzij jou ! Want zo goed had ik het boek dus nog niet gelezen…;o)

  13. Antoine says:

    Mooi dat dit uiltje voor je geposeerd heeft, Rami 🙂 Ik fotografeer ze ook liever in de vrije natuur, maar mijn digitale camera pikt ze helaas niet zo gemakkelijk en scherp op….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: