Tom als Gavroche

Onze Tom had er een beetje dubbele gevoelens over. Hij mag de rol van zijn jonge leven spelen; Gavroche in Les Misérables. Daarin klimt hij, uitgedost als een sjofel straatschoffie dapper over de barricaden.

Maar een foto van zichzelf in die outfit mag hij niet op internet zetten. Regels van de productie. Toch vreemd, want als je Gavroche intikt bij Google of erger nog; YouTube, dan word je overspoeld met allerlei versies die er van de musical bestaan, inclusief uiteraard alle kostuums.

Dus hoe Gavroche er uitziet, dat is eigenlijk geen geheim.

Maar goed, afspraak is afspraak. Gelukkig is onze dochter Marijke een Stripvrouw in de dop, toch Stripman?

Het resultaat zie je hiernaast; net zoals in de rechtbank, zal een tekening wel mogen.

Advertenties

Spetteren in een vogelbadje; aflevering 263

Lekker spetteren

Mijn keuze voor de John Kraaijkamp Musical Award 2008

Eigenlijk ben ik te nuchter om fan te zijn van iemand.

Maar toch, soms, heel soms, overkomt het me toch. De laatste die hiervoor in aanmerking kwam was Boudewijn Büch. We deelden de liefde voor allerlei dingen, maar in het bijzonder de Dodo en de Coelacanth. Helaas is hij al een tijdje niet meer onder ons.

Zoals jullie weten zit ik dankzij zoonlief de laatste tijd nogal eens bij Les Misérables in de zaal, iets dat me op de één of andere manier nog steeds niet gaat vervelen. Dat komt voor een belangrijk deel door de manier waarop Wim van den Driessche de rol van Javert invult.

Zijn stem past prachtig bij het rechtlijnige karakter van Javert. Het is een krachtige stem die blijft hangen; als je de musical hebt gezien dan hoor je hem op weg naar huis nog steeds in je hoofd:

Altijd weer dezelfde smoezen
altijd weer hetzelfde lied
Altijd weer de zaak verdoez’len
Spaar je tranen, ’t helpt toch niet.
Eerlijk loon na eerlijk werk,
zo dient men zijn God en Kerk

Net zoals zijn manier van bewegen, heerlijk wat een dreiging daar vanuit kan gaan, alleen al door op te komen krijgt hij je rechtop in je stoel. Hoe de beide mannen in het gevecht met Jean Valjean tegenover elkaar staan is prachtig, maar ook kleine dingetjes vallen me op, zoals het hupje waarmee hij wegrent, de manier waarop hij met zijn vinger kan wijzen naar de deksel van het riool of hoe hij op de barricaden zit.

Uiteindelijk berooft Javert zichzelf van het leven. Voor het eerst vol twijfel, ook vol vuur gespeeld. De mooiste zelfmoord aller tijden.

Ik stop, het staat vast. Danny de Munk speelt en zingt fantastisch, net zoals René van Kooten.

Maar mijn stem voor de John Kraaijkamp Musical Award 2008 gaat naar Wim van den Driessche.

Eerder rust ik niet
Ik zweer
dit als plicht,
bij het licht van de ster!


Nominaties beste mannelijke hoofdrol in een grote musical: Stanley Burleson (Evita), Wim van den Driessche (Les Misérables), Bill van Dijk (Pinokkio), René van Kooten (Les Misérables), Danny de Munk (Ciske de Rat).

Paultje de Rolpissebed

Rolpissebed

"Pap, ik heb een Paarse Pissebed gevonden."
"Leuk, dan noemen we hem Paultje – Paultje de Paarse Pissebed."

Het blijkt een Rolpissebed (Armadillidium vulgare) te zijn.
Inderdaad nogal paarsig, misschien geïnfecteerd met het iridovirus.

Paultje ligt ondertussen stug met zijn hoofd tussen zijn benen. Soms kijkt hij even door een kiertje.

Het is nu de kunst om niet te bewegen, zodat hij zich ontrolt voor de foto. Vrouwlief doet koeltjes de mededeling dat ze daar niet op gaat wachten, ze begint alvast aan de boterham.

Ik moedig Paultje zachtjes aan. "Kom op Paultje, dan mag je op het Volkskrantblog." Dat helpt. Hij heeft wat moeite met strekken, maar met knarsend harnas komt hij uiteindelijk weer onder de mensen.

Ons riddertje zwaait nog even met al zijn pootjes tegelijk.

Dag Paultje.

Rolpissebed

Rolpissebed

Ramirezi vandaag te gast bij de Stripman

Ramirezi in zijn kom op bezoek bij Jan de StripmanVandaag leg ik een tegenbezoek af aan de Stripman, want onze combi-blog heeft nog een einde nodig. Trouwens dat beloofde spannende verhaal is er natuurlijk ook nog.

Nieuwsgierig ? Vast wel, want anders was je geen blogger geweest. Ga maar snel bij hem kijken naar de afloop van de strip van gisteren.

Hoefijzers, bliksem en Stripman Strips


Inspiratie is een mooi ding
Mijn queeste naar de Sint Pietersberg inspireerde de Jan de Stripman tot de bijgevoegde strip, die mij weer bracht tot de verhaaltjes hieronder.

Echt super om je blog in stripvorm terug te zien. Het fleurt er ook zo lekker van op hier. Nu dat ik ook nog van mijn gewaardeerde combi-blogger weet hoeveel tijd er in gaat zitten vind ik het bijna zonde om er nog nieuwe bijdragen boven te zetten.

De strip is nog niet compleet zoals je ziet. Waarom dat is lees je onderaan in de opdracht.


Bliksem in de klas
Een paar weken geleden stond er een bijzonder pissige docente bij me; leerlinge Jantien was niet te hanteren geweest en nog eigenwijs ook. Die liet ze dus mooi nablijven.

“Rustig aan, wat is er precies gebeurd?”

In de klas was het gegaan over bliksem. Dat die tussen wolken onderling voorkwam en tussen wolken en de aarde. Met een knal van boven naar beneden. En nu bleef die eigenwijze Jantien bij hoog en laag volhouden dat het van beneden naar boven bliksemde. Gelijk de hele klas ontregeld! Aan de hoogste boom met dat blonde monster!

Nu is Jantien inderdaad blond, maar een monster zou ik haar zeker niet noemen. Eigenlijk vind ik haar schattig om te zien, zeker als ze kwaad is. Dat zeg ik ook altijd tegen haar als ze het weer eens is, maar helaas voor mij, dan is haar kwaadheid ook direct weer verdwenen.

“Hoe heb je het precies verteld? Ging het over de stroomrichting of over de richting waarin de elektronen bewegen ?” Daar vroeg ik iets dat aan haar reactie te zien, nieuw voor mijn collega was. Dus legde ik het uit; “als de negatieve elektronen zich vanaf de wolk ontladen naar de positieve aarde, dan is de stroomrichting tegengesteld, want die loopt volgens de definitie van plus naar min. Dus vanaf de aarde naar de wolk.”

Best wel moeilijk als net beginnende docente, om je ongelijk te erkennen. Zeker als je, afhankelijk van de gebruikte definitie, eigenlijk óók gelijk hebt.
Wat het ook niet makkelijker maakte was het triomfantelijke gezicht van Jantien; “dat zei ik toch, dus dan hoef ik ook niet na te blijven!”


Hoefijzers
In de eeuwige zoektocht naar meer wiki-kennis ook eens opgesnuffeld waarom zo’n hoefijzer eigenlijk geluk zou moeten brengen. Al snel stuitte ik op de legende van Sint Dunstan, een behoorlijk veelzijdig type, want niet alleen was hij een Engelse bisschop, maar ook geleerde, musicus en edelsmid.

De duivel kwam bij de bisschop langs om zijn hoeven te laten beslaan. Mmmm, hier twijfel ik. Zou de duivel het verschil niet weten tussen een edelsmit en een hoefsmit of zou de wikipedia dat niet weten? Hoe dan ook, Dunstan herkende de duivel, want zo vaak had hij natuurlijk geen vuurrode klanten met een puntstaart en een sik. Hij bond hem vast en zette één van zijn tangen op zijn neusgaten.

De duivel moest beloven nooit een huis binnen te gaan waar een hoefijzer aanwezig was. Handig, maar niet heus; als ik bisschop zou zijn (eindelijk een jurk) dan zou ík hem laten beloven nooit een huis binnen te gaan waar een kruis hangt.


Maar goed, hij is er wel een legende door geworden, dat gaat mij niet lukken.


De opdracht
Die voelde je vast al wel aankomen. Lees nog eens het blog over mijn laatst gelopen etappe van het Pieterpad en voorspel de afloop van de Strip!

Hier kun je bij combi-blogger de Stripman zelf zien hoe het écht afloopt en een spannend nieuw verhaal lezen.


Jonge Kruisspinnen op de loop

Kruisspinnetjes

Een schuttingplank zit vol met kleine spinnetjes, zie ik onder het genot van de cappucino. Nog niet zo duidelijk, maar het begin van het bekende kruis zit al op hun ruggetje; inderdaad, het zijn Kruisspinnen (Araneus diadematus).

Het leuke aan zo’n nest is natuurlijk dat de kleine spinnetjes zo goed kunnen rennen. De opdracht aan vrouwlief voor het maken van de Ramitv video luidt dan ook; even blazen, maar verder geen geluiden maken.

Niet helemaal gelukt.

Kruisspinnetjes

Kruisspinnetjes

Drama bij de sterkste man van Nederland

Sterkste man

Waarschijnlijk ten gevolge van mijn eigen nogal te verwaarlozen postuur mag ik graag kijken naar reuzen die als tijdverdrijf met boomstammen slepen en betonnen kogels van een kilootje of 150 optillen. Bij gebrek aan Highland Games in de kop van Noord-Holland dus maar even de jarige ijsbaan in Julianadorp bezocht voor een voorronde van de sterkste Man van Nederland.

Kevin de Ruiter

Eigenlijk maakt het me niet zoveel uit wie of dat er wint. Ik ben toch vooral aan het kijken naar de verwrongen koppies. Toch had ik al snel een favoriet; Kevin de Ruiter (foto hierboven). Pas 19 jaar oud en nu al het fanatisme van Jon Paul Sigmarson (voor de kenners). Hij komt vanuit de verte qua motoriek wat slungelig over, maar let om mijn woorden – dit wordt een enorme beer.

Sterke man

Sterke man

Sterke man

Sterke man

Zoals je in het filmpje hierboven ziet zit het Kevin vandaag niet mee. Luister goed naar de speaker want de afloop is méér dan dramatisch.

Sterke man

Tuinfilosofie voor gevorderden (Deel 10)

Viooltje in het vet

Ach, waarde tuinfilosofisch cursisten, welk een genot u weer te treffen !

Nu dat wij op het hoogste niveau van de tuinfilosofie geraken, is het tijd voor enige fenomenologie. Want wat is nu eigenlijk de werkelijkheid ? Het is in ieder geval iets dat in ons bewustzijn vorm heeft gekregen.

Met andere woorden; waar is onze tuin eigenlijk ? De niet tuinfilosofisch geschoolden zullen ongetwijfeld een plek aanwijzen die tussen vier schuttingen is gelegen; “kijk daar is hij, dat zie je toch?”

Echter; onze waarneming wordt gevormd in ons bewustzijn. Dus wellicht is onze tuin juist daar gelegen. Waarbij we er uiteraard rekening mee dienen te houden dat het bewustzijn een opening vormt tot het object zoals dat werkelijk in onze ervaring is.

De opdracht dit keer is dan ook simpel; staat er tuinfilosofisch gesproken nu wel of niet een viooltje in het vet op de bovenstaande foto ?

Werk de opdracht uit in een denkbeeldig groepje en verdeel de taken.

Uw tuinfilosoof


Tuinfilosofie voor gevorderden: alle delen nu gratis online !

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 1

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 2

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 3

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 4

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 5

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 6

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 7

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 8

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 9

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 10

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 11

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 12

Tuinfilosofie voor gevorderden deel 13

Holland- Amerika Lijn

Het is allemaal goud dat er blinkt op Hotel New York, gelegen aan de linker Maasoever in Rotterdam.

Een jaartje of honderd geleden is het gebouw neergezet om te dienen als hoofdkantoor voor de Holland-Amerika Lijn. Honderduizenden maakten van hieruit als landverhuizer de overtocht naar het beloofde land met de onbegrensde mogelijkheden.

Het hoofdkantoor van de H.A.L. is verhuisd naar Seattle en heet nu Holland-America Line.

Alleen deze trotse voorlopers van de neon-reclame hebben stand gehouden.