Pieterpad: Coevorden – Hardenberg

Mooi om mee te beginnen, een plaatje van de Vecht. Met nog wat dikke benen van de dag ervoor gaan we vol goede moed op pad. Al snel laten we Drenthe achter ons, bedankt voor alles en goedemorgen Overijssel!

In Gramsbergen bekijken we nog even goed hoever we tot nu toe zijn gekomen. Nog niet op de helft dus. De heer in dat glimmende autootje deed mee aan een rally voor een goed doel, ik dacht tegen de honger. Aan zijn gezicht te zien komen wij van een andere planeet.

Iets verder in hetzelfde dorpje; drie collega Pieterpad wandelaars.

We lopen door veel cultuurlandschap; akkers en velden, waar evengoed best nog wat leuke beesten in rondvliegen; veel fazanten (Phasianus colchicus) en roeken (Corvus frugilegus). Vooral die laatste zien we nooit in onze thuisbasis aan de kust. Jammer want ze zien er zo lekker oervogelachtig uit met hun woeste snavel.

Vlak voor Hardenberg sluiten we de etappe zonder grote verassingen en weinig echte natuur af. We mogen nog even tussen de Hooglanders doorwandelen, en die krijgen zo langzamerhand jeuk van al die Pieterpad lopers.

Pieterpad: Sleen – Coevorden

Het was al weer een jaartje geleden dat we aankwamen in Sleen. Met z’n vijven. Afgelopen zaterdag vertrokken we richting Coevorden met z’n tweeën; de kinderen wilden niet meer mee. Ze moesten leren, of nog belangrijker – hadden verkering. Dat was dus even wennen. We waren vroeger dan ooit op pad en dat bleek heerlijk te zijn.

De eerste foto is een ongebruikelijke; Theehuis en kijkdoos ‘de Tovenaarsberg’ bleek volledig afgebrand te zijn. Er resteerde slechts een enorme ravage.

Deze etappe was er niet ééntje die in onze favorietenlijst zal komen te staan. Daarvoor liepen we veel te veel over het asfalt. Er was nog wel een wijziging in de route die lopen op een stuk pad inhield, maar omdat we voor de zekerheid toch het boekje volgden (7e druk), misten we dat ook nog eens. De tip is dus; kijk altijd nog even naar de wijzigingen op de website van het Pieterpad.

Wel bijzonder was de voormalige Joodse begraafplaats bij Coevorden, uit de 18e eeuw. Deze graven moeten onberoerd blijven omdat alle overleden Joden eens opgewekt zullen worden om terug te keren naar Israël. Deze profetie van Ezechiël stond mij nog bij omdat ik in 1985 vanaf de top van de Olijfberg in Jeruzalem neerkeek op de graven daar. De man naast mij vertelde toen dat alle Joden op deze helling van de Olijfberg begraven willlen worden omdat zij geloven dat God hen aan het einde van de tijden dan als eerste weer tot leven zal wekken.

Verder was ik niet de enige die het dorstig weer vond.