Aan de bar met Lee Towers!

Lee Towers met Pet

Soms kom je bekende Nederlanders op de vreemdste plekken tegen, dat blijkt maar weer. Ramizoon zit op het ogenblik in het binnenland van Turkije, als onderdeel van een Europees uitwisselingsproject tussen leerlingen. Leren van elkaars cultuur door die te ondergaan, hij slaapt bij een gastgezin en eet kebab.

Mijn vrouw heeft de bofkont aan de lijn.
"Waar zit je nu, ik hoor allemaal stemmen op de achtergrond?"
Na iedere vraag brengt ze gelijk mij even op de hoogte. 
"Hij zit in een bar met Lee Towers!"

Hoe is het mogelijk, ‘in the middle of nowhere’ zit mijn zoon aan de bar met Lee Towers, wiens naam ik als kind wel eens naar mijn hoofd kreeg geslingerd, omdat mijn bril wat aan de grote kant was. Sindsdien alleen nog maar kleine brilletjes gehad, ervaringen in je jeugd bepalen de rest van je leven.

"Wat doet Lee Towers nou weer in Adana?"

Mijn vrouw kijkt me aan alsof ik niet helemaal goed ben.
"Nee, man hij zit in een bar met Litouwers, die doen ook mee aan dat uitwisselingsproject."

Hoezo leerlingen kunnen niet rekenen?

Rekenen onvoldoende, kopte de Volkskrant afgelopen augustus. Het artikel ging over de strijd tussen de aanhangers van het ‘realistische’ rekenonderwijs (ontwikkeld door het Freudenthal Instituut) en de klassieke sommenmakers. Er stond een zin in het artikel die ik niet was vergeten; volgens de inspectie behalen oudere mannen voor de klas betere resultaten met rekenen dan jongere docenten.

Die zin doet mij denken aan mijn wiskunde docent Hendrik. Die zou je qua aantal jaren onder de omschrijving “oudere man” kunnen laten vallen, maar dat weerhoudt hem er niet van om altijd druk te zijn met nieuwe manieren om onze leerlingen iets bij te brengen. Zo ging het vandaag over gemiddelden, waarvoor Hendrik alle smarties in de wijde omtrek had opgekocht.

Zelden leerlingen zo enthousiast bezig gezien met rekenen. Ze kregen een opdracht, maar verder geen enkele extra uitleg. Tenminste; niet gratis. Aanwijzingen mochten ze kopen – voor smarties. De grap is natuurlijk dat je veel hulp kunt kopen, maar dan weinig of geen smarties meer overhoudt om op te eten aan het eind.

Toen ik door het lokaal liep was er al snel een groepje dat mij iets wilde vragen. Met mijn advies verdiende ik maar liefst één kleine rode smartie. Hendrik liet lachend weten dat hij vier smarties in rekening bracht.

Zie je wel dat die leerlingen kunnen rekenen.