Lepelaarjong in nest – zoek de verschillen!

Lepelaarjong 01

Jullie hebben al gezien dat mijn dochter mocht helpen bij het zenderen van Lepelaars. Maar ondertussen is er meer om van te genieten. Samen met haar vriend en onder begeleiding van Natuurmonumenten hebben ze op Schiermonnikoog ook nog deze Lepelaarjongen (Plataleo leucorodia) mogen bewonderen.

Als je even terugklikt en de verschillen zoekt tussen jong en ouder dan valt direct op dat de snavel van het jong nog niet zwart is en veel minder lepelvorming; een oranje theelepeltje. Samen met die duikbrilachtige ogen best koddig.

Naast de foto’s van Colin moeten jullie echt even naar zijn filmpje  hieronder kijken en luisteren!

Lepelaarjong 02

Lepelaarjong 03

De snavel van de Wulp

Wulp boven zee

De vogel met de mooiste snavel van het land moet toch wel de Wulp (Numenius arquata) zijn. Hij is dun, lang en naar beneden gebogen, want “de Wulp wijst naar zijn gulp”. Denk daar niet te menselijk over na, want de vrouwtjes hebben de langste snavel, een centimeter of 15. Als ik het toch ga omrekenen; een snavel van 15 centimeter op totale lengte van 57 centimeter betekent dat ik als Wulp een snavel van 47 centimeter zou moeten meetorsen, bijna een halve meter ongemak aan mijn neus.

Eigenlijk is het een precisie instrument, waarmee ze uit de  bodem tot op grote diepte allerlei voedsel naar boven kunnen peuren. Dat zullen op het Wad dan vooral de wormen en schelpdieren zijn, waarvan de bewegingen worden gedetecteerd met de gevoelige tastorganen in de punt van de snavel. Hoe dieper je vroet, hoe groter deze organismen vaak zijn, dat is dus het voordeel dat de grotere lengte oplevert. Maar ook krabbetjes en kleine visjes krijgen ze te pakken.

Deze week op Texel zag ik er heel wat aan het water zitten, al heten ze daar ‘piepepluuzers’ of ‘pieperagers’. Een knappe foto zat er voor mij echter niet in, gelukkig hebben Marijke en Colin dezelfde hobby.

Wulpen op ondergelopen land