Steenhommel home

Zojuist liep ik door de voordeur naar buiten, nog even een rondje genieten van het ondergaande zonnetje. “De mieren zijn er ook al weer”, zei mijn vrouw, wijzend op allemaal kleine bergjes. Ik bekeek ze even wat langer en zag dat er in ieder bergje een mooi rond gaatje zat. Net alsof een buurjongetje er met een potlood in had zitten duwen. Het raadsel werd al heel snel opgelost, toen er langzaam een Steenhommel (Bombus lapidarius) aan kwam zoemen. Na een landing aan de ‘voet van de berg’ kroop het beestje omhoog en verdween in de krater van de mini-vulkaan. Mijn vrouw maakte zich direct zorgen; “Ik hoop maar niet dat de postbode er op gaat staan.”

Ondertussen was ik aan het bedenken om hoeveel hommels het zou gaan, gezien de ongeveer tien mini-kraters denk ik dat we een heus nest voor de deur hebben. Volgens de wikipedia moet ik dan rekening houden met zo’n honderd tot driehonderd werksters.

Ga er dus maar vanuit dat ik binnenkort ook een foto heb van een Steenhommel die de krater binnen gaat.

Steenhommel verwarming

Aan het einde van de middag was het ondanks het zonnetje toch behoorlijk fris in de wind, maar achter in de tuin een kopje koffie, met een dikke trui aan, dat ging nog net. Onder me kroop tussen mijn voeten een dikke Steenhommel (Bombus lapidarius) over het terras. Het zag er niet erg energiek uit. “Jij bent zeker een steenkoudhommel ?”, vroeg ik hem.

Misschien helpt het als ik hem even op mijn hand laat kruipen, dan kan hij een beetje opwarmen, dacht ik. Laat het steenkoudhommeltje nu precies hetzelfde denken. Hij kroop gretig mijn hand op. Het harige zespootje drukte zich helemaal plat op mijn huid. Als extra blies ik voorzichtig nog wat warme adem over hem heen, het begon bijna op reanimeren te lijken.

Zowaar; het bleek te helpen. Na een minuut of wat ging het beestje op een aparte manier staan. De twee achterpoten werden tegen elkaar aan gewreven en gestrekt; een hommel met een hoge rug – ik zou bijna zeggen, daar hebben we de kromme kakstand weer. 

Het hele lijfje werd zorgvuldig van alle zandkorreltjes ontdaan en ook de ogen kregen een uitgebreide wasbeurt.

Uiteindelijk was alles weer helemaal spik en span. Ook de vliegtemperatuur was dankzij een laatste zonnestraal weer bereikt.

Met luid gezoem koos hij weer het luchtruim.