Afscheid kindercast Ciske de Rat

Fortis Circustheater met affiche Ciske de Rat

Na twee jaar en meer dan een miljoen bezoekers, is het einde van de musical Ciske de Rat nu toch echt aangebroken. Alle kinderen die ooit in deze musical hebben gestaan, zo’n 250, werden nog één keertje opgetrommeld voor een afscheidsfuif in het Circustheater. Dat optrommelen klinkt misschien wat te onvriendelijk, want Stage vergeet de kindercast nooit – er worden altijd leuke dingen georganiseerd; mijn complimenten.

Voor onze Tom was het al weer een tijdje geleden dat hij op de planken stond; dus het was erg leuk om te zien hoe iedereen uit zijn groep was veranderd. Van kleine opdondertjes naar pubers, ze staken een behoorlijk eind boven de huidige kinderen uit.

Het feest begon met een speech van Erwin van Lambaart, gevolgd door een verrassingsfilm. En er werd er met de kinderen gezongen, zonder voorbereiding toch nog goed voor kippenvel, zie de video.

Erwin van Lambaart, Marjolein Touw, Jorge Verkroost

Na een volledig op de kinderen afgestemde maaltijd van pannenkoeken, wafels en een dip uit de chocoladefontijn mochten we voor de laatste keer de voorstelling zien. Die was mooi, maar uiteraard minder spannend dan in de tijd dat Tom er zelf tussen stond.

Kindercast Ciske de Rat

Als slot nog de groepsfoto; dat viel nog niet mee – hierbij een plaatje van die dappere fotograaf op zijn gammele trapje.

Fotograaf kindercast Ciske de Rat


Auditie voor de musical Ciske
Auditie voor de musical Ciske; het vervolg
Krijg toch allemaal de kolere
De musical Ciske de Rat – het avontuur gaat door !
Ciske krijgt een bruine, blonde, rode Jantje
Ciske de musical; van Try-out naar première
Black Tie – dat heb ik weer
Wereldpremière Ciske de musical – van rode loper tot Koningin
Het leven van een artiest (en zijn chauffeur)
Mijn kind achter plexiglas
Opfrisrepetities kindercast Amsterdam Ciske de Rat
Het doek valt; de laatste keer in Ciske de Rat
Ciske de musical – bbq

Advertenties

De kruisende carrières van Jan en Jantje

Afgelopen zondag speelde Tom de generale repetitie van Les Misérables in Hoorn, voor een publiek van familie en vrienden. Wouw, wat een super musical ! Er werd prachtig gezongen en gespeeld, maar zelfs als je doof zou zijn dan is het nog genieten van het decor, de kostuums en de belichting. Uiteraard zaten vrouwlief en ik elkaar steeds knietjes te geven als Tom aan de beurt was. Je zit voortdurend in spanning; als het maar goed gaat. Gelukkig ging het dat en wat een gave rol heeft hij !

Het mooiste vonden we dat hij er, ondanks een vergelijkbare outfit met bijbehorend petje, qua uitstraling echt totaal anders uitzag dan toen hij Jantje Verkerk speelde in Ciske de Rat. Toen was hij een bozig en irritant ettertje, waar iedereen zich aan ergerde. Nu als Gavroche zagen we een dapper en vrolijk straatschoffie, je bent direct verkocht. Wij als ouders in ieder geval wel…

Eenmaal weer omgekleed zag Tom zijn ‘collega’ Jorge Verkroost staan. Die speelde in Ciske de Rat de volwassen versie van hem; Jan Verkerk. Een nog altijd vervelende kerel die Cis de man kwelt.

Na een kort babbeltje en de foto had zoon nog wat grappigs te melden.
“Weet je wat Jorge vroeger heeft gespeeld pap ?”
“Nee ?”
“Ook Gavroche !”

Twee kruisende carrières; van Gavroche naar Jan en van Jantje naar Gavroche.
Best apart.

Het doek valt; de laatste keer in Ciske de Rat

Kroonluchter met katrol in Carre

Een vreemde gewaarwoording; eindelijk was het gelukt om voor de nieuwsgierige familie en vrienden kaartjes te bemachtigen; we gingen naar een optreden van zoon Tom in de musical Ciske de Rat. Lang na het boeken bleek het precies zijn láátste voorstelling te zijn. Samen met Milena, Roman en Jeremy moest hij er uit vanwege de toegenomen lengte. Met een wat dubbel gevoel gingen we dan ook heen.

Het was maar goed dat ik mijn verrekijker mee had, want de met moeite verkregen kaartjes bleken zowat tegen het plafond van Carré aan te zitten. Hierboven zie je een foto van het uitzicht van Oma; gelukkig bleek die kroonluchter omhoog te gaan zodra de voorstelling begon. Ook toen was ze trouwens nog steeds niet blij; hoogtevrees !

De voorstelling was ook uit de hoogte nog steeds een genot om te zien en te horen. Ciske de man werd dit keer gespeeld door understudy Jorge Verkroost en eerlijk is eerlijk; ook die heeft een stem als een klok.

En toen viel het doek, voor Tom voor de allerlaatste keer. Beelden zoals hierboven, tijdens de premiére zullen we nooit meer zien. “Dat was het dan”, zeiden mijn vrouw en ik tegen elkaar, daarboven tegen het plafond. Ächter de coulissen was het ook een gesnotter van jewelste, al die maanden hadden ze als groep, kinderen en volwassenen uit de cast, een prachtig avontuur beleefd, dat voor een aantal nu was afgelopen. Het duurde dan ook even voordat ze weer naar buiten kwamen.

Artiesten uitgang Carre

“Bedankt voor het lenen van jullie kinderen”, zei Mariska van Kolk nog.
“Graag gedaan…”

Wereldpremière Ciske de Musical – van rode loper tot Koningin

Gisteravond was het dan toch zo ver; de wereldpremière van de musical Ciske de Rat. Om half vier moesten we Tom afzetten. Carré was al helemaal in de stemming aan het komen.

De rode loper lag al en de kachels stonden al aan, zodat de dames lekker bloot er over heen konden lopen, zonder dat er direct een koudje gevat zou worden. Tom probeerde hem alvast even, de cast moest immers door de artiesteningang naar binnen. Door hem trouwens hardnekkig de sterreningang genoemd.

Om een uur of zeven ’s avonds mochten we als ouders wél over de rode loper. Het was nog even spannend of we er op tijd zouden zijn, want we hadden in de spits besloten om een andere route dwars door de binnenstad te rijden. Allemaal éénrichtingsverkeer.

Maar jongens, wat een gekkenhuis – snel doorlopen naar binnen. Willibrord Frequin had trouwens heel wat minder haast.

Als ouders van Jantje hadden we vrijkaartjes. Wel een beetje een ongunstig plekje, zo aan de zijkant, dachten we eerst. Totdat we in de gaten kregen dat we zo een prachtig uitzicht hadden op alle bekende nederlanders die voor ons in de zaal zaten. “Heb je die al gezien ? En die ?” Voor de beroemdheden zelf is zo’n première een soort van reunie. D’r wordt heel wat afgezoend, iedereen kent iedereen. Als niet bekende medelanders waren wij eigenlijk de uitzondering. Ook apart; de koningin keek mee. Bij haar binnenkomst kreeg zij een staande ovatie, waarna de voorstelling kon beginnen. Die was nog beter dan tijdens de try-outs; de zaal genoot.

Tijdens de schoenenpoets scene zagen we dat Tom leuk mee deed maar in tegenstelling tot de anderen niet echt een schoen vasthield om te poetsen. Wat doet hij dat grappig, dacht ik nog. Later hoorde ik dat achter de coulissen er problemen waren geweest met zijn pruik en schoenen tijdens de omschakeling van Jantje naar weeshuiskind. Daardoor kwam hij zo in tijdnood dat hij de schoen vergat. Snel een stukje geïmproviseerd – hij vond het heel gewoon.

Goed dan, normaal zet ik mezelf en mijn lief niet op het blog, maar jullie hebben er gezien al het meeleven met de black tie recht op. Jan B. bedankt voor het lenen man, je krijgt nog wat lekkers van me. De afterparty is hier begonnen, tijdens het wachten op Tom scheppen we nog even een luchtje op het balkon van Carré.

Wat we niet weten is dat Tom op dat moment bij Hare Majesteit zijn opwachting maakt en nog even nababbelt met Jan Peter Balkenende. Later op de avond horen we zijn analyse; de koningin was heel belangstellend maar had volgens hem een beetje een hekel aan al dat gedoe met die fotografen. Vooral haar haar had indruk gemaakt. De minister president praatte heel snel, maar was wel erg aardig. Volgens Tom kwam al dat gedoe over Jan Peter omdat de mensen allemaal vooroordelen over hem hebben.

Eindelijk komt de cast de kleedkamers uit. Weer helemaal tip-top.

Ze zijn nog lang niet klaar. Nu volgt nog een sessie met de pers.

Het is een gedrang van jewelste. Wij slaan alles, ondertussen samen met Tom, gade vanaf boven. Leuk om te zien en alles onder het genot van gratis drankjes, hapjes en ijsjes. We voelen ons niet schuldig – een beetje decadent misschien, maar we hebben het verdiend met al dat halen en brengen van onze kinderen de afgelopen maanden, vinden de ouders.

Onze jonge Ciske Dave Dekker is hier nog steeds aan het ‘werk’. Tom geniet ondertussen met volle teugen en maakt een rondje door Carré. Het is een beetje de omgekeerde wereld, normaal ben je gewend dat je kinderen achter jou aanlopen, nu gaan wij Tom achterna die er lol in heeft om met zijn musical-collega’s op de foto te gaan. Maar ook heel veel anderen herkennen hem en maken een praatje.

Samen met Hajo Bruins, die vader Vrijmoeth speelt.

Sjoerd Pleijsier speelt Bovenmeester Maatsuyker.

Ad Knippels is kinderinspecteur Muysken.

In de musical is dit z’n vader; Aernout Pleket.

Dit is de moeder van Jantje/Tom in de musical; Jolanda van den Berg. Tijdens het maken van de foto wordt zijn echte moeder aangesproken over Tom – dan blijkt dat er ook talent wordt gescout; over een jaartje of vier/vijf mag Tom langs bij de Frank Sanders Academie.

Carlo Boshart was al eerder die dag bij de jongens en meiden langsgeweest in de kleedkamers om te zeggen dat de voorstelling niet doorging. Leuk geintje.

En van alle beroemdheden die wij zagen kende Tom er eigenlijk niet zo veel. Maar Tom Egbers natuurlijk wel – en die kende hem ook. Samen waren de twee Tom Tom.

Het was een fantastische avond. Een kijkje in een andere wereld. Nu naar huis met de bloemen.
Met in gedachten de woorden die de koningin nog had voor onze Tom; “Van jou gaan we vast nog meer horen.”

Ciske krijgt een bruine, blonde, rode Jantje

Het grote moment nadert nu heel snel; na vele weken van héél hard repeteren volgt deze week de eerste try-out van de musical Ciske de Rat in Hoorn. Da’s met publiek en dus voor het eggie. Zoonlief vindt het best wel spannend.

Tom speelt Jantje en laat die nu blond haar moeten hebben. Dus ging hij gisteren bruinharig naar Hoorn toe en kwam hij blond terug. Hoewel. De echte kenner zal zeggen dat het rood is, ben ik bang. Laten we zeggen roestig.

We moeten er allemaal even aan wennen.

Maar goed; ik was ook altijd al fan van Blondie…

De musical Ciske de Rat – het avontuur gaat door !

Hoe het afgelopen is met onze Tom op de Ciske school ? Eigenlijk had ik jullie de afgelopen weken regelmatig op de hoogte willen houden, alleen dat zou niet leuk zijn voor de makers van het bijbehorende programma; “Krijg toch allemaal de kolere“. De voorlopig laatste uitzendig was vandaag – dus nu het mag weer van Sipke-Jan.

Het waren voor Tom de weken van zijn leven – hij vond het heerlijk op de Ciske school ! Zingen, dansen, acteren; er werd twee keer in de week druk aan gewerkt. Dat had ook duidelijk effect. Kwam hij  de eerste keren schor thuis, na verloop van een paar weken verdween dat. Blijkbaar ging het zingen hem steeds makkelijker af.

De sfeer onder de Ciske’s op school was prima. Er werd af en toe driftig op los gekeet, dat moest toch ?
Die goede sfeer bleef ook zo tot het bittere eind; de laatste auditie voor de echte rollen in de musical. Iedereen gunde elkaar een rol en niemand vond het leuk om een ander af te zien vallen.

Hiernaast en hierboven twee foto’s van de open les op de Ciske school. Ook de meisjes waren er ondertussen bijgekomen.

Eindelijk was het dan zo ver; de allerlaatste en allerspannendste auditie – die voor een rol in de musical, een plaats in het ensemble of – keihard na al die weken werken op de Ciske school – helemaal niets. Welke rollen er waren ? Voor de meisjes waren er Betjes nodig en voor de jongens Ciskes, Jantjes en Dorusjes.

Hier zie je een groot gedeelte van het rattenspul.

Deze trap is heel bijzonder, je gaat er vol hoop op naar boven en komt heel gelukkig óf heel verdrietig weer naar beneden.

Kay laat Tom zien hoe ratten samen op de foto gaan.

De auditie duurde en duurde, maar een uitkomst kwam er maar niet. Uiteindelijk gingen de laatste zestien jongens op pad; door de grachten in een bootje; luid zingend over Ciske en Amsterdam, lang nagekeken door de toeristen. De ouders zaten te wachten in een kroeg naast Carré; daar kwam het bootje voorbij. Ze hadden niets in de gaten.

Op de sluizen voor Carré stond Danny de Munk. Die kon de eerste vier Ciskes noemen. Verder was er nog niets bekend.

Het leek bijna een rottig einde te worden voor de overige kinderen – na al die spanning naar huis zonder zelfs maar te weten of je in de musical terecht zou komen.

Gelukkig bracht Simone uitkomst; “Iedereen die nu in de boot zit mag meedoen aan de musical !”

Het feest barstte los.

Tom met zijn grote voorbeeld Danny de Munk.

De twee “juffen” van de Ciske school; Simone en Herma hadden het er zichtbaar niet makkelijk mee om de laatste kinderen af te laten vallen. Dan heb je volgens mij het juiste vak gekozen. Tom is helemaal gek van ze, wat een kanjers !

Uiteindelijk moesten bij Rami-moeder alle emoties er toch uit. Gelukkig waren het tranen van blijdschap.

Het duurde toch nog tot woensdag voordat Tom meer wist. Tot die tijd werd er druk gemaild tussen alle ouders om iets te weten te komen. Het telefoontje dat we kregen was kort en krachtig; “Wij denken dat Tom een fantastische Jantje kan spelen.”
Jantje is de grote pestkop in het stuk.

Dus denken wij het ook.